Skała o kamieniach

Podejrzewam, że temat kamieni i skał kto jak to, ale Piotr miał przemyślany na każdą stronę. I pewnie stąd ta dłuższa narracja na rzeczony temat w jego pierwszym liście (1 P 2,4–8). Sam nosił imię (jeśli mówimy o jego greckiej wersji) pochodzące od słowa petra oznaczającego macierz skalną gleby, skałę, także kamień, ale to już rzadziej. […]

O powołaniu z „Władcą Pierścieni” w tle

Dla mnie to definicja powołania – Głos Boga, Który nie przestanie wołać… Słyszę twój głos w powiewie wiatru słysze jak woła moje imię. Mówisz do mnie: „Słuchaj moje dziecko, jestem głosem twojej historii. Nie bój się i chodź za mną, a dam ci wolność” REF: Wołam w wietrze i w padającym deszczu Wołam w twoim […]

Eowina wraca do domu

Paradoks tego powołania – zbuntować się wobec wspólnoty, aby jej służyć. Może nie tyle wobec wspólnoty wprost, co wobec przyjętych w niej norm. Eowina buntuje się przeciwko normie każącej jej, jako kobiecie, czekać na powrót wojowników. Jej istota, najbardziej wewnętrzne wnętrze, pragnie walki, nie chce czekać bezczynnie. I to ten głos okaże się pod murami […]

Nagość kapłaństwa

Myślę, że cielesnym odpowiednikiem pokory jest nagość. Nie ma w niej miejsca na zafałszowania czy grę pozorów: pozostaje tylko to, kim fizycznie jesteśmy. Paweł z Tarsu pisze: „Nie będe się chlubił z niczego innego, jak tylko z moich słabości” Czemu? „aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa” (por. 2 Kor 12,9). Odsłonię moją nagość – stanę […]

eSPe 88

Powoli domykam numer o grzechu i powołaniu. Czy grzesznik może zostać głosicielem Słowa, skoro jego słabość sprawia, że swoim życiem często przeczy prawdzie tego Słowa ? Ciężkie pytanie, trudna odpowiedź. Pamiętam, jak wiele lat temu spaprałam czyjąś szansę nawrócenia swoim antyświadectwem. Ta osoba po raz pierwszy od wielu lat poszła ze mną i jeszcze jedną naszą […]