[Gwala] Święty Józef

Święty Cieśla przewija się w życiu brata nieustannie. Jego najstarszy brat miał tak na imię, a w domu co roku skrzętnie odmawiano rodzinnie nowennę przed uroczystością św. Józefa. Najczęściej używany przez Gwalę egzemplarz łacińsko-języcznego modlitewnika dominikańskiego ma najbardziej zniszczone te strony, na których jest litania do Opiekuna Jezusa, a wczoraj odkryłam, że kiedy składał podanie […]

[Gwala] Nieco [nostalgicznie] o rycie

zdj. za https://www.facebook.com/rytdominikanski/ Kiedy br. Gwala był jeszcze Walentym i przyszedł do klasztoru dominikańskiego w Tarnopolu na kościelnego, odprawiano tam msze w dwóch rytach: świeckim (czyt. rzymskim, a więc diecezjalnym) i dominikańskim. Dowodem na to są inwentarze klasztorne, w których znajduję zarówno Mszały OP, jak i Mszały Rzymskie – te ostatnie najczęściej w pojedynczych egzemplarzach. […]

[Gwala] Brat Zero Waste

Za mną kolejne wywiady z dominikanami do książki o br. Gwali. Równolegle piszę pierwsze rozdziały (nie da się pisać tylko jednego, bo źródła się zazębiają), przez co mam ciekawe doświadczenie patrzenia na tego samego człowieka jednocześnie z perspektywy początku i końca jego życia. Przyglądam się temu, jak był formowany, a jednocześnie słyszę o tym, jakie […]

[Gwala] Gwala, święty z Bergamo

Brat Torbiński nosił imię, które brzmi dziwnie dla polskiego ucha. Nic dziwnego – należy do grona tych dominikańskich imion zakonnych, co Gundysław, Bertrand i Jordan, czyli szacownych, ale nieużywanych. Ma to na szczęście i tę dobrą stronę, że osoby tak nazwanej nie pomyli się z nikim. Gwala (wspomnienie 2 września), czy we włoskim oryginale Guala, […]

[Gwala] Dominikanie tu byli

W święto św. ojca Dominika poszłam na mszę na 8.00 do podominikańskiego kościoła w Janowie. Jego fasada wybija się ponad niską zabudowę miasteczka i z daleka widać na niej polichromię przedstawiającą obraz Matki Bożej Łaskawej, z bliska już nieco skruszały i osypujący się. Obok wejścia rozsiadł się – to dobre słowo – dawny klasztor. A […]