Zrośnięci ciałem (dopowiedzenie)

Wczoraj umknął mi jeszcze jeden, a w zasadzie to chyba nawet dwa aspekty sarks: grzeszność i ofiara. O drugim z tych tropów znaczeniowych mówił też o. Maciej Soszyński, który miał kazanie na konwenckiej w niedzielę. On akurat dotarł do niego, śledząc znaczenia czasownika accipere, który w przysiędze małżeńskiej został przetłumaczony jako „biorę”. Otóż słowo to może oznaczać też […]

Dobry Łotr

Dusisz się. W rękach i stopach tkwią gwoździe, które są twoim błogosławieństwem, gdyż oparcie na nich pozwala ci złapać oddech, i przekleństwem, bo ból rozdartych nerwów jest potworny. Rozdzieranych za każdym razem, gdy podnosisz się, by złapać oddech. Jest duszno, zbliża się piaskowa burza. Twoje nagie, dręczone ciało jest widowiskiem dla przepływającego tłumu. I w […]

Perykopa teatralna bardzo

Jak się tak głębiej wniknie w perykopę o płaceniu podatku ze słynnym „oddajcie cezarowi, co należy do cezara, a Bogu, co należy do Boga” (Mt 22, 15–21), to Jezus okazuje się być świetnym krytykiem teatralnym. Serio. W tym, jak Mateusz Ewangelista skonstruował opowieść, cały czas przewija się antyczny teatr i to na wielu poziomach. Jestem […]

Boska laktacja

Wojenka na temat karmienia piersią w miejscach publicznych już się przetoczyła, opadł kurz wzniecany przez gwałtownie młócone klawiatury oraz przycichły głosy wywołane mniej lub bardziej smacznymi akcjami w realu (i nie mam tu na myśli doznań organoleptycznych niemowląt). Można więc bez obaw przed oskarżeniem o stronniczość pisać o laktacji i to wykorzystywanej nie byle gdzie, […]

Skała o kamieniach

Podejrzewam, że temat kamieni i skał kto jak to, ale Piotr miał przemyślany na każdą stronę. I pewnie stąd ta dłuższa narracja na rzeczony temat w jego pierwszym liście (1 P 2,4–8). Sam nosił imię (jeśli mówimy o jego greckiej wersji) pochodzące od słowa petra oznaczającego macierz skalną gleby, skałę, także kamień, ale to już rzadziej. […]

Pamięć dobra

Dzisiejsze pierwsze czytanie (Jr 26,11-16.24) kończy zdanie: „Achikam, syn Szafana, ochraniał Jeremiasza, by nie został wydany w ręce ludu na śmierć”. Minęło ponad 2,5 tys. (TYSIĄCA!) lat, a imię tego sprawiedliwego wciąż jest wspominane. Dobro uczynione po ludzku przegranemu prorokowi dało Achikamowi sławę największych ludzi w dziejach. Jego imię brzmi przez kolejne wieki jako imię […]

Jezus nie zachowywał się po męsku

Zdecydowanie. Poniżej kilka argumentów: 1. Stawiał się swojej Matce. Pomijam Kanę, ale tam Maryja jest w roli prorokini ogłaszającej Synowi początek Jego działalności, jednak kiedy przyszła razem z rodziną, bo sąsiedzi gadali, że „odszedł od zmysłów”, Jezus nie wyszedł do nich. Nie mówiąc o scenie w świątyni, kiedy miał zaledwie 12 lat. 2. Nie kolekcjonował […]